Blog

Wie trekt Europa uit het slob? Merkel niet, nieuwe leiders wel


Categorie: Blog, Europa, Leiderschap, Politiek, 03 Jul 2013

merkelputin-568x431Bondskanselier Merkel faalt als intellectueel en economisch leider en is niet in staat Europa uit de crisis te leiden. Onzin: de échte oorzaken van de euro-crisis liggen in het Verdrag van Maastricht (1992) en dat kan geen enkel land op zijn eentje oplossen. Zie hier de twee uitersten uit het debat, de afgelopen week, in het Britse opinieblad The Economist tussen voor- en tegenstanders van de vraag of Duitsland, lees Angela Merkel, Europa uit het slob zou kunnen halen.

Leiderschap

Meestal ben ik goed staat in een debat één van beide kanten te kiezen, maar in dit geval niet. Voor mij is de situatie van de huidige banken- en euro-crisis in de EU dermate gecompliceerd dat ik liever kies voor een ‘én-én’ benadering. Bondskanselier Angela Merkel blinkt tot nu toe niet uit als een leider met enorme visioenen en vergezichten. Ze waakt als een moederkloek zorgvuldig over het Duitse eigenbelang. In haar politiek ten aanzien van de Zuid-Europese landen kenmerkt haar houding zich eerder door een perspectief op korte termijn  en door kleinzieligheid (bezuinigen en huishoudboekje op orde brengen). En wat betreft de broodnodige herstructurering van de EU op zichzelf kenmerkt haar beleid zich door vasthouden aan het oude, uitstellen van grote beslissingen (bankenunie, rol ECB, opkopen staatsschuldpapieren, etc.), terwijl haar minister van financiën Wolfgang Schäuble zelfs ronduit met een beschuldigende vinger wijst.

Geen leiding

En ondertussen verzanden de discussies in Europa over welke hervormingen er nu nodig zijn en op welke termijn in oeverloze discussies. Er is niemand die de leiding neemt. De vraag anno 2013 is echter: kán überhaupt één persoon of één land wel die leiding op zich nemen om de huidige crisis te bezweren en Europa uit het slob te halen? Is het niet veel beter een ‘kopgroep’ van EU-kernlanden aan te wijzen die gezamenlijk voor de gehele 28 leden tellende EU met een oplossing moet komen? Is het niet de hoogste tijd juist nú het democratische deficiet van de EU aan te pakken en te zorgen dat we de kiezers daadwerkelijke zeggenschap geven? Want één ding is mij duidelijk geworden door het debat in The Economist: Duitsland, Frau Merkel voorop, beschermt slechts haar eigen, met pijnlijke bezuinigingen (van haar SPD-voorganger Gerhard Schröder!) verkregen economische toppositie. Een positie waarin de euro cruciaal is.

Nieuwe leiders

De échte, nieuwe, jonge generatie leiders van de EU zal mijns inziens een kopgroep zijn van mensen en landen die zich kenmerk door te kijken naar het gemeenschappelijke belang van Europa op lange termijn. Door te werken aan een visie op Europa waarin plek is voor alle burgers. Een Europa dat open staat voor nieuwe ideeën. Die leiders zijn bovendien vrijgevig, vergevingsgezind en besluitvaardig. Sta maar op en meld je aan, zou ik zeggen!

Lees het debat in The Economist hier zelf na: http://www.economist.com/debate/overview/255

De Totalitaire Staat van Barack Obama

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Categorie: Algemeen, Blog, Imago, Leiderschap, Politiek, 26 Jun 2013

Snowden Oba-zorgenEcht lekker gaat het niet met de tweede termijn van de Amerikaanse president Barack Obama. Zijn leiderschap, en daarmee zijn imago als vrijheidskampioen,  is danig aangetast nu zijn verhaal over het ‘democratische’ Amerika schudt op zijn grondvesten. Met name op het gebied van elementaire democratische rechten en vrijheden blijkt deze ‘democratische’ president zich te ontpoppen tot wellicht wel de grootste vijand van juist die verworvenheden. Wie dacht te kunnen rekenen op vrijheid van meningsuiting, van vereniging en vergadering, van vrije pers en van gegarandeerd onafhankelijke  en transparante rechtspraak volgens internationaal geldende regels komt bedrogen uit. 

Guantanamo

Nog steeds is de ‘Al Quaida’-gevangenis van Obama’s voorganger op Cuba niet gesloten, ondanks zijn verkiezingsbelofte uit 2008. Nog steeds worden daar met een beroep op bescherming van de democratische rechtstaat mensen zonder proces en tegen hun wil al jarenlang vastgehouden. In de Tweede Wereldoorlog deden Nazi-Duitsland en Sovjet-Rusland precies hetzelfde. Ook in de VR China en in veel landen in het Midden-Oosten en Afrika komen anno 2013 dit soort praktijken nog voor. Ook de regering Obama slaagt erin dit onrecht te laten voortduren. De VS als voorvechter en schoolvoorbeeld van democratie en mensenrechten? Lijkt me niet.

Snowden

Een paar weken geleden werd duidelijk dat privégegevens van miljoenen internet- en mobiele telefoongebruikers over de gehele wereld van bedrijven als Google, Apple en Microsoft werden opgeslagen door Amerikaanse autoriteiten. Maar pas met de onthullingen van Edward Snowden (gepubliceerd in de Washington Post en de Britse krant The Guardian) kwam aan het daglicht dat de Amerikaanse overheid (via de NSA, de National security Agency) met programma’s als PRISM stelselmatig en illegaal allerlei informatie opslaat. Niet alleen over haar eigen burgers, maar over iedereen waar het maar de hand op kan leggen. En naar nu blijkt maken ook Europese veiligheidsdiensten, waaronder ook de Nederlandse, gretig gebruik van deze illegaal verkregen informatie. Met als argument: het voorkomt extremistische aanslagen. De VS als voorvechter en schoolvoorbeeld van democratie en mensenrechten? Lijkt me niet.

Fantasie

In NRC Handelsblad van 22 juni jl. concluderen oud-redacteur Sampiemon en oud-correspondent Van Wolferen terecht dat de hersenschim van de ‘oorlog tegen het terrorisme’ een fantasie is met extreem ernstige consequenties.  Immers, iedereen is nu per definitie al door het pure feit van zijn of haar bestaan verdacht, en moet daarom worden gevolgd en zijn of haar gegevens worden opgeslagen. Maar dát is nou bij uitstek de filosofie en de logica van een Totalitaire Staat. De VS als voorvechter en schoolvoorbeeld van democratie en mensenrechten? Lijkt me niet.

Totalitaire Staat

Ik deel dan ook van harte de conclusie uit NRC Handelsblad, maar stel het nog iets scherper: we leven sinds 11 september 2001 in toenemende mate in een Totalitaire Staat. Eerst ging de militaire macht een eigen leven leiden zonder effectieve democratische controle vooraf (zoals voorheen). Datzelfde gebeurde met het financiële systeem (zo mogen we afleiden uit de bankencrisis van 2008 en de euro-crisis van 2010). En nu is precies hetzelfde gaande met ons veiligheidssysteem: laten we Edward Snowden de Nobelprijs voor de Vrede 2013 maar toekennen. De VS als voorvechter en schoolvoorbeeld van democratie en mensenrechten? Lijkt me niet.

President Obama is met een enorme rot smak van zijn voetstuk gevallen: voor mij staat hij gelijk aan welke moderne autoritaire leider of dictator van welk klein Afrikaans of Aziatisch land dan ook. Obama? Hij is zelfs nog erger dan zijn voorganger!

Lees meer: http://tinyurl.com/o4hqx6j http://tinyurl.com/m69fjur http://tinyurl.com/ngnekjd

EU ontkomt niet meer ‘Grillo-opstanden'


Categorie: Blog, 17 Mar 2013


MerkelDraghiLagardeGrilloMet de beslissing ook ‘gewone spaarders’ mee te laten betalen aan de ‘redding’ van Cyprus leggen de EU-leders de bijl aan de wortel van de Europese Unie. De garantie dat voor álle EU-burgers spaarrekeningen tot €100.000 veilig zijn blijkt geen knip voor de neus waard. En bovendien is deze beslissingen genomen door de 17 EU-leiders van de eurozone, de ECB en het IMF zonder dat daar enige democratische besluitvorming aan ten grondslag ligt. Het vertrouwen van EU-burgers in hun leiders daalt daarmee terecht tot het nulpunt. En het imago van de EU is onder deze politici onherstelbaar beschadigd. Heft effect hiervan is: ‘zij’ doen maar wat en denken alleen aan zichzelf (terecht of niet). Alleen al dát feit kan massale protestbewegingen uitlokken á la de 5 Sterrenbeweging van Beppe Grillo in Italië. Dit scenario lijkt nu onafwendbaar.

Absolute vorsten

Het lijkt erop dat de EU-leiders en het IMF afgelopen week met de ‘redding’ van Cyprus het definitieve failliet van de Europese markt en de euro zelf hebben getekend zónder dat ze dit lijken te beseffen. Onder druk van vooral kanselier Merkel van Duitsland, de ECB onder president Mario Draghi en het IMF van mevrouw Christine Lagarde bloeden nu de kleine spaarders ten faveure van Russische miljonairs die massaal hun zwarte geld hebben geparkeerd op Cypriotische bankrekeningen. Immers: een spaarder met €8.000 op zijn/haar rekening is daarvan nu €540 kwijt (6,75%)als bijdrage aan de ‘redding;’ van Cyprus. Dat is een relatief groot bedrag wat hard aankomt. Een Russische miljonair merkt nauwelijks iets van de 9,9% die hij bij moet dragen. Nog afgezien van wat er gebeurt wanneer mensen massaal hun spaartgoeden willen opnemen in Cyprus (wat praktisch helemaal niet kan want zoveel cash geld is daar niet eens).

Veel erger is dat de democratisch gekozen EU-leiders zich hiermee gedragen als absolute vorsten, zoals we die vóór de Franse Revolutie van 1789 overal in Europa kenden. Wie vertrouwt nu nog een leider, een politicus die eerst belooft om spaartegoeden tot €100.000 te vrijwaren en daar onder druk van niet-gekozen specialisten (ECB, IMF, etc.) meteen weer op terugkomt? Dit voedt bovendien het beeld van een kleine groep goed betaalde bestuurders (parallel met de banken en met grote ondernemingen) die over de ruggen van kiezers, werknemers en burgers hun eigen gang gaan, eigen regels stellen en verder overal lak aan hebben. En dat is gevaarlijk want een potentiële voedingsbodem voor onrust en protest.

Twee botsende werelden

We hebben te maken met een ‘botsing van twee werelden’. Aan de ene kant de wereld van politici, bankiers en financieel specialisten die wanhopig (en zonder groot succes) proberen de weeffouten te herstellen die zijn gemaakt bij de voorbereidingen om de euro in te voeren. de EU heeft toen nagelaten een duidelijke politieke én economische toekomstvisie op te stellen die doormiddel van democratische verkiezingen door alle EU-burgers had meten worden gelegitimeerd. Dat manco leidt er nu toe dat, in het geval met Cyprus, elementaire democratische structuren met voeten worden getreden. Met een dramatisch en moeilijk te herstellen verlies van vertrouwen als gevolg. Aan de andere kant de wereld van mensen zoals u en ik: doodnormale burgers met (hopelijk nog) een baan of een (klein) bedrijf. Die hun best doen, hun belasting betalen, iets opzij proberen te zetten voor later, etc. Zij, of liever wij, vertrouwen erop dat de politici, de leiders, die wij democratisch kiezen zich houden aan hun beloftes. Dat ze zich houden aan afspraken. En vooral: dat ze eenmaal in klein comité genomen beslissingen achteraf laten toetsten door hun parlementen. De scheiding der machten is immers een wezenskenmerk van elke democratie. Als ook dat de wetgevende macht (de parlementen) het laatste woord behoren te hebben. Daar wringt hem al sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw de schoen met Europa.

Het gemeenschappelijke collectieve Europese ideaal wat inwoners en bestuurders eens in de 20ste eeuw deelden is verdwenen. Er tegenover staan twee dramatisch verschillende werelden, waarin de ‘leiders’ voortdurend offers vragen van de ‘inwoners’. Met het schenden van zelfs elementaire afspraken ontvalt het vertrouwen bij die inwoners dat wat de leiders beslissen ook goed is. een levensgevaarlijke situatie. Een voedingsbodem voor onrust en protest. Met als uitkomst:? http://tinyurl.com/b9pmd7g

Rutte & Samsom: makelaars in idealen?


Categorie: Algemeen, Blog, Imago, Leiderschap, Politiek, 07 Mar 2013

rutjesampjeHet politieke landschap in Nederland blijft volop in beweging. Effectief leiderschap van politieke kopstukken dient zich daaraan aan te passen. Maar dat lijkt ineens in toenemende mate ook te gelden voor reeds ingenomen standpunten, voor verkiezingsbeloften. Het heeft er de laatste maanden dan ook veel van weg dat Rutte en Samsom meer makelaars in idealen zijn, dan politieke leiders met een duidelijke visie. 

Koehandel

Haalden VVD en PvdA bij de laatste verkiezingen voor de Tweede Kamer met 79 zetels nog een ruime meerderheid, nu zijn ze die in de virtuele peilingen al lang weer kwijt. Bovendien wreekt zich nu dat, na een razendsnelle formatie, het kabinet Rutte-II geen meerderheid in de Eerste Kamer heeft. Dit leidt ertoe dat afspraken uit het regeerakkoord tussen VVD en PvdA voortdurend moeten worden opengebroken en aangepast. Dat had een democratische verademing kunnen zijn, omdat daardoor het parlement écht inhoudelijk iets te zeggen krijgt. Maar in de praktijk verzandt het ‘politieke spel’ in een voor zelfs geïnteresseerde buitenstaanders onoverzichtelijke kluwen van opinies, overleggen en afspraken. Het effect daarvan: de publieke opinie kenschetst dit als ‘koehandel’!

Gemiste kans

En dat is onnodig. Immers, wanneer Mark Rutte en Diederik Samsom als politiek leiders van hun partijen duidelijker de toekomstkoers van Nederland hadden gedefinieerd, dan was de speelruimte ook duidelijker geweest. Zij, en zij alleen, bepalen de speelruimte die de oppositie krijgt. Maar het lijkt nu op paniekvoetbal. Dat komt omdat die duidelijke toekomstvisie voor ons land er niet is bij dit kabinet. Gevolg: het lijkt er nu steeds meer op (zie het Woonakkoord, of nu de invulling van de nieuwe bezuinigingen) dat diezelfde oppositie alleen maar ‘goed genoeg’ is om dit kabinet te helpen aan een meerderheid in de Eerste Kamer.

Makelaars

Waar is de toekomstvisie van Mark Rutte voor Nederland? En hoe ‘hard’ zijn de idealen van Diederik Samsom? Zo lang dit niet duidelijk is, zijn Rutte en Samsom geen krachtige leiders met duidelijke boodschappen maar blijven zij makelaars in idealen. Nederland heeft recht op meer!/

Les voor Rutte en Samsom: goede mensen uitzoeken is óók leiderschap!

Tags: , , ,
Categorie: Blog, Imago, Leiderschap, Politiek, 07 Dec 2012

Een sterke leider verzamelt mensen om zich heen die bij hem of haar passen. Mensen die de zwakkere kanten van een leider aanvullen. Mensen die bekend staan om hun originele, tegendraadse, mening. Mensen met specifieke kennis of ervaring. Maar zeker: mensen van onbesproken (ethisch) gedrag. Dat is de les die Mark Rutte en Diederik Samsom mogen trekken uit de affaire Co Verdaas.

En natuurlijk dient een leider ook een duidelijk verhaal te hebben met begrijpelijke boodschappen. En moet hij of zij in staat zijn dat verhaal goed te presenteren, op een manier die grote groepen mensen aanspreekt. Het lijken allemaal van die vanzelfsprekendheden, maar het zijn dat allerminst. Wie riep er hier dat leiderschap makkelijk is?

Zowel premier Rutte als fractievoorzitter Samsom hebben te lichtvaardig gedacht over de reeds lang slepende ‘reiskostenaffaire’ van inmiddels oud-staatssecretaris van Economische Zaken Co Verdaas (PvdA) uit de tijd dat hij Gedeputeerd van de provincie Gelderland was. Dat is nu wel duidelijk. Een politicus, en zeker een bewindspersoon, heeft een voorbeeldfunctie. Staat zeker in de tijd van Twitter en Facebook voortdurend in de schijnwerpers. ‘Onder de pet houden’ is uit 1612 en niet meer uit 2012. Een onbesmet blazoen en ethisch voorbeeldig handelen is dus absolute noodzaak en zeer modern.

Mede door het handelen van Rutte en Samsom heeft de politiek opnieuw een flinke knauw opgelopen. En voor premier Rutte is het de zoveelste, inmiddels niet meer bij te houden, fout in zijn nog jonge premierschap. Zijn imago als jong, fris, optimistisch en energiek leider krijgt opnieuw een forse klap. En dit keer is ook get imago van Samsom aangetast. Ik ben erg benieuwd of er voor Rutte nog een keer ten goede komt, of dat we moeten wachten op de volgende flater.

Als Mark Rutte daarom niet oppast promoveert hij door eigen toedoen van ‘weglachpremier’ tot ‘flaterpremier’. http://tinyurl.com/aoffvuw

 

Webontwerp: Dedato Ontwerpers