Vierde generatie Gandhi is nog geen leider

Leiderschap is méér dan alleen een aansprekende naam, een innemende uitstraling, een duidelijk verhaal en heldere boodschappen. In het geval van de 41-jarige Rahul Gandhi lijkt het erop dat politieke timing en de discussie leiden met argumenten die bestand zijn tegen regionaal populisme bij hem vooralsnog onderontwikkeld zijn.

Een mooi praktijkvoorbeeld van hoe gecompliceerd leiderschap en imago eigenlijk in elkaar zit. Deze Gandhi is de zoon van de in 1991 vermoorde premier Rajiv Gandhi (op zijn beurt zoon van de in 1984 vermoorde premier Indira Gandhi, die op haar beurt de dochter was van de eerste Indiase premier Jawaharlal ‘Pandit’ Nehru). Je zou dus zeggen: politiek instinct, vernuft, timing en aanpak zit hem in de genen. Maar tot dusverre laat hij dat niet zien. Ook in India, in dit geval in de deelstaat Uttar Pradesh, doet populisme al geruime tijd zijn invloed gelden. Denken dat wij dat dus alleen in Neder;land of in Europa exclusief hebben is onterecht.

In de discussie komt het er voor een, in dit geval politiek, leider op aan deze te leiden met eigen thema’s, met eigen bewoordingen, met eigen argumenten (de inhoud, het wát). Zo’n leider dient dit dan te doen op een manier en dat zijn optreden de mensen ‘grijpt’ (de vorm, het hóe). Naar mijn ervaring zit ‘m dat laatste vooral in de persoonlijkheid, in de passie en in de betrokkenheid van de betreffende leider. wanneer het hem of haar echt menens is, dan komt een boodschap veel beter over: dat is ook leiderschap. Op dat terrein heeft Rahul Gandhi dus nog veel te leren!

En het aardige van deze beschouwing is: dit soort zaken gelden universeel, bijvoorbeeld ook voor de binnenkort te kiezen nieuwe PvdA-leider: ik wacht met belangstelling af.

 httP://tinyurl.com/78uqz8y

Leave a Reply

Webontwerp: Dedato Ontwerpers