Obama en Romney: het debat van de gemiste kansen

    

Voor mij is het eerste debat in de race om de presidentsverkiezingen in de VS er een van de gemiste kansen, ondanks het feit dat Romney won op punten. Wat had meer voor de hand gelegen dan dat president Barack Obama zijn visie op de VS van 4 jaar geleden verder concreet had gemaakt ? Dat hij had uitgelegd welke stappen hij de afgelopen 4 jaar al heeft gezet. En ook: welke concrete stappen er nog moeten worden genomen om te komen tot dat ‘andere Amerika’ waar hij in 2008 over sprak? En hoewel gouverneur Mitt Romney alerter en gepassioneerder in het debat zat kon ik ook bij hem weinig visionairs ontdekken: wat is nou écht het onderscheidende in de visie op de VS van de Republikeinen? Jammer dus: een vlak debat van de gemiste kansen.

Het viel inderdaad op: Obama leek vermoeid, weinig geïnteresseerd, keek zijn tegenstander niet aan. Maar Obama maakt ook ‘beginnersfouten’: veel te abstract en weinig concreet, bijv. over het begrotingstekort. Kiezers krijgen daarvan geen ‘plaatjes’ in hun hoofd. Maar erger nog: het maakte Obama onmogelijk om Romney aan te pakken op feitelijke onjuistheden en details als hij die ook zelf niet geeft. Of over zijn zorgverzekering, Obamacare: eerst zeggen wat het niet is en dan wat het wel doet – dat moet andersom want het laatste blijft hangen. Of zijn spreekwijze: opvallend veel kleine versprekingen, aarzelingen, stotteren (de ‘eh’s….’). Of Romney aan de haal laten gaan met een hele trits aan onbewezen getallen en feiten toen het ging om de belastingplannen van beide heren. Obama liet het langs zich afglijden alsof hij er niet bij was. Alsof het hem niet interesseerde. Of, ten slotte, alleen zijn lage stem gebruiken. Dat geeft een president weliswaar autoriteit, maar het is ook erg saai, monotoon en onaantrekkelijk om aan te moeten horen. Immers, in de hoge stem zit passie, betrokkenheid, bevlogenheid. Of, zoals NRC-correspondent Guus Valk het noemde: “presidentiële afstandelijkheid verwordt zo tot verongelijktheid”. Een president onwaardig.

Waar is die gepassioneerde, bevlogen Obama uit 2008 gebleven?

En dan het andere kamp, Mitt Romney: ook hij was weinig concreet, poneerde meer stellingen dan dat hij daarvan ook het bewijs leverde en probeerde af en toe – als een schooljongen – bij de moderator van de uitzending om spreektijd te vragen. Weinig professioneel. Maar waar Romney het toch duidelijk op punten won was zijn persoonlijke inzet: hij gebruikte veelvuldig zijn hoge stem en noemde alleen voorbeelden wanneer het hem uitkwam (bijv. over de middeninkomens, de mkb-bedrijven, etc.).

Ik ben erg benieuwd hoe het tweede debat zal zijn. Want ondanks dat Romney dan misschien terug is in de race om het presidentschap van de VS (er zijn nog geen peilingen die dat kunnen bevestigen op dit moment), dit eerste debat was er voor mij een van vooral veel gemiste kansen. http://tinyurl.com/boep2n2

Leave a Reply

Webontwerp: Dedato Ontwerpers